نوشتهشده به وسیلهٔ: alikeshvari در: ژوئن 18, 2010
می گویند این شب ، شب آرزوها است. یعنی هر آرزویی بکنیم برآورده می شود ؟ حالا چی آرزو بکنیم؟ قبلا شنیده بودم که در این شب گناهان انسان پاک می شود و شاید هم به همین دلیل آرزو ها برآورده می شود.شاید شما ایراد بگیرید مگر خدا بابانوئل است که آرزو ها را برآورده کند یا مگر لیله الرغایب شب کریسمس است. در مورد اولی باید بگم نه خدا همون بابانوئل نیست ولی خدا، خدای بابانوئل هم هست اما در مورد دومی باید بگم که به نظرم شب عید کریسمس یا لیله الرغایب خیلی هم فرقی نمی کنند ولی عید واقعی لیله الرغایب است چون در این شب است که انسان با توبه به درگاه الهی می تواند گناهانش را پاک کند وآن وقت نیازی به هیچ بابانوئل دیگری ندارد چون خودش بال در آورده و آن قدر ارزشمند شده که می تواند از خدا درخواست کند و خدا هم اجابت کند و نیازی به هیچ بابانوئل دیگری نیست. همه ی ما می توانیم بابا نوئل خود باشیم و بزرگترین هدیه ی دنیا را به خودمان دهیم به شرطی که دلی داشته باشیم که مهربانی را بفهمد، شادی را بفهمد واین میسر نمی شود مگر این که سبک بال و پاک باشیم. اگر ارتباطمان با مبدا مهربانی ها و شادی ها و تبسم ها قطع شود چگونه به خود لبخند زنیم و آرزو هایمان را به خودمان تقدیم کنیم؟ اگر با خود مهربان نباشیم چگونه با دیگران مهربان خواهیم بود؟
شاید خدا در این شب به دنبال فرصتی می گردد تا با او آشتی کنیم. شاید می خواهد فرصتی پیدا کند تا آرزو هایمان را بر آورده کند. این فرصت را از دست ندهیم پس با هم بگوییم ربنا اغفرلنا و لوادینا و للمومنین یوم یقوم الحساب.
نوشتهشده به وسیلهٔ: alikeshvari در: ژوئن 17, 2010
چند روز پیش زیر پل سید خندان دیدم که دختر و پسری را گرفتند و کلی آدم اطراف میدان شگفت زده این صحنه ها رو نگاه می کنند و فحش می دهند. بی مناسبت ندیدم که این شعر زیبای آقای هالو را در وبلاگم منتشر کنم.من خودم وضعیت فرهنگی جامعه برایم آزار دهنده است ولی آیا می توان بیماری های فرهنگی را با مسکن های امنیتی درمان کرد؟ همه ی ما می دانیم که بدن انسان ها بعد از مدتی نسبت به هر داروی مسکنی مقاوم می شود آیا نباید از مقاوم شدن پیکر مجروح جامعه ی خود در برابر این نوع مسکن های امنیتی ترسید؟ آیا بهتر نیست زیبایی های فرهنگ اسلامی ایرانی خود را تنها بیان کنیم و انتخاب را به خود مردم واگذار کنیم تا حقایق دینی به مرور زمان به عمق جان مردم نفوذ کند؟ آیا بهتر نیست همچون طبیبان از خود حوصله نشان دهیم و با بیمار خود مهربان باشیم؟ آیا بهتر نیست که برای اصلاح جامعه خرد ها را به فکر کردن دعوت بکنیم؟ آیا….؟
شاعر : محمد رضا عالی پیام(هالو)
وبلاگ شاعر: halloo.blogfa.com
نوشتهشده به وسیلهٔ: alikeshvari در: مه 29, 2010
شاعر : خلیل جوادی
نوشتهشده به وسیلهٔ: alikeshvari در: آوریل 22, 2010