Mind Is Free

قطعا نصب یک نرم افرار جدید برای دیکشنری فارسی مقرون به صرفه نیست به همین دلیل بهتر است خود دیکشنری مک را فارسی کنید. روش کار به این صورت است که فایل کتابخانه ی فارسی را از آدرس زیر دانلود می کنید و آن را در آدرس home > Library> dictionary  قرار می دهید . هم اکنون دیکشنری فارسی افزوده شده است.

لینک دانلود : www.4shared.com/file/dn1KSS_d/Persiandictionary.html

با اندک جستجویی در منابع روانشناسی و علوم تربیتی دریافتم که نه تنها تا کنون هیچ تعریف واحد و عمومی در مورد هوش وجود ندارد بلکه در مورد ماهیت آن نیز اختلاف نظر وجود دارد. عده ای از صاحب نظران این رشته هوش را یک امر کلی می دانند و وجود مستقلی برای آن قایل نیستند و هوش را در حد رفتاری می دانند که از فرد سر می زند یکی از صاحبان این عقیده معتقد است که هوش معدل تمام استعداد های یک فرد است.

اما در مقابل عده ی دیگری از صاحب نظران معتقدند که با فرض کلی بودن هوش نمی توان هوش افراد را اندازه گیری کرد و نظر جدیدی ارایه کردند که افراد دارای یک هوش عمومی و چند هوش خاص هستند. بنا به نظر این افراد قدرت استنتاج قدرت تخیل و قدرت درک عمومی هوش عمومی فرد را تشکیل می دهد . صاحبان نظریه ی اول معتقدند که یک فرد با هوش بالا در همه ی زمینه ها هوشش را نشان می دهد ولی صاحبان نظریه ی دوم معتقدند که یک فرد در بعضی زمینه ها باهوش تر است و فعالیت بهتری دارد. از این موضوع نتیجه گرفتم که در مورد موضوع زمینه های هوش بهتر است در منابع گروه دوم جستجو کنم. طبیعی است که وقتی نظر مشترکی در مورد هوش چه در ماهیت و چه در تعریف وجود ندارد طبقه بندی در مورد زمینه های هوش هم متفاوت است. در ادامه طبقه بندی های مختلف در مورد هوش را بررسی می کنیم. یک نوع طبقه بندی به این صورت است که هوش را به بخش های ۱- هوش ماشینی ۲- هوش تجریدی(هوش انتزاعی) ۳- هوش اجتماعی تقسیم می کند. کسی که هوش ماشینی دارد می تواند به راحتی با وسایل و ابزار ها کار کند ولی کسی که هوش تجریدی دارد بهتر می تواند امور غیر حسی را درک کند و یا آنها را با هم مقایسه کند و طبعا تفکر منطقی قوی تری دارد. صاحب هوش اجتماعی روابط بهتر و شایسته تری با دیگران دارد . از قدرت تکلم بهتری برخوردار است. عده ای دیگر هوش را به دو طبقه ی کلامی و غیر کلامی خلاصه کرده اند و گروهی این را کافی ندانسته اند و هوش کمی و حافظه ی کوتاه مدت را به این طبقه بندی اضافه کرده اند. یکی از روانشناسان به نام اشترن برگ خوش را شامل انواع کلامی کاربردی و اجتماعی می داند.در نظر او کسی که هوش کاربردی دارد این ویژگی را دارد که شرایط را بررسی کند و بهترین تصمیم را بگیرد.

اما در میان تمام این نظریات روانشناسی به نام گاردنر تعریف متفاوتی از هوش ارایه می دهد . او هوش را به بخش های :

۱- هوش کلامی یا زبانی: این افراد قدرت شنیداری بالا دارند و سخنورند.

۲- هوش موسیقیایی: این افراد در تشخیص هوش اصوات ریتمیک قوی هستند و می توانند یک دیتم را تولید کنند.

۳- هوش منطقی : این افراد مسایل ریاضی را خوب حل می کنند و بین پدیده ها رابطه برقرار می کنند.

۴- هوش فضایی(دیداری=تصویری):این افراد توانایی بالایی در درک پدیده ای تصویری دارند.

۵- هوش حرکتی(جنبشی):این افراد حس هماهنگی و تعادل بدنی خوبی دارند مثل جراح ها و ورزشکار ها

۶- هوش اجتماعی:مهارت های ارتباطی بالا در اجتماع دارند.

۷- هوش درون فردی:افرادی که خود را خوب می شناسند و می دانند در شرایط مختلف چگونه خود را کنترل کنند

۸- هوش برون فردی: این افراد می توانند اتفاقات و مسایل پیش رو را از دید افراد دیگر ببینند و احساسات افراد دیگر را خوب درک می کنند.

۹- هوش طبیعی :این افراد زبان طبیعت را درک می کنند و ارتباط خوبی با طبیعت دارند.

هدف و انگیزه 

نظام هستی بر اساس قواعدی استوار است و تمام و تمام افرادی که در این نظام زندگی می کنند باید قوانین آن را رعایت کنند. نظام هستی خود هدفمند است بنابر این آنان که خود را با این نظام هماهنک می کنند و زندگی هدفمندی را پیش می گیرند آنها احتمالا موفق خواهند بود. افراد علمی هم از این قاعده مستثنی نیستند. اگر در زندگی علمی خود خدف گذاری های صحیح و روشن نداشته باشند شکست خواهند خورد. یک فرد موفق باید خود را بشناسد و بداند که چه می خواهد و برای چه فعالیت می کند. خیلی از مردم در دابطه با اهداف؛ارزشها و ایده آل هایشان و همچنین نتایجی که انتظار دارند سر در گم هستند و دقیقا به همین دلیل است که در رسیدن به موفقیت ناتوانند. همان طور که شروع ساختمان سازی احتیاج به برنامه و نقشه ای دارد که جزییات روشنی داشته باشد زندگی علمی هم نیازمند چنین برنامه ای است. افراد موفق وقت زیادی را برای مشخص کردن آنچه واقعا می خواهند سرمایه گذاری کرده اند. متاسفانه بعضی از ما دانشجویان خود را در مسیری پرتاب می کنیم بدون آنکه بدانیم به دنبال چه چیزی هستیم. باید در انتخاب هدف ها دقت کنیم که این هدف ها بر اساس خواست و میل خودمان تعیین کنیم تا انگیزه کافی برای ادامه ی مسیر را داشته باشیم.

پشتکار و مقاومت

تاریخ مبارزات بشر برای رسیدن به هدف داستان ایستادگی و مقاومت است. همه ی زنان و مردان موفق قبل از رسیدن به کامیابی و پیروزی تلاش و مقاومت فراوان کرده اند. افرادی که به موفقیت های علمی رسیدند این نکته را به خوبی می دانستند که برای رسیدن به مقصود خود نیازمند ایستادگی و مقاومت خستگی ناپذیر در برابر تمام موانع هستند. میتوان گفت روی دیگر پشتکار شهامت است. شهامت شکست خوردن و سر خم نکردن . شاید به همین علت بود که ادیسون هزاران اختراع داشت که همه با شکست روبه رو شد و پاره ای نیمه کاره ماند و تنها تعدادی از اختراع هایش موفق بود اما همه ی ما او را فرد موفقی می دانیم. افراد موفق علمی از تنها چیزی که می ترسند خود ترس است تا نکند مانع رسیدن آنها به مقصود هایشان بشود.

کنجکاوی و خلاقیت

یک فرد علمی دغدغه های علمی دارد و تا مشکل را حل نکرده آرام نمی گیرد. اگر کنجکاوی های دانشمندان در مورد ساختار ماده نبود امروز امکان استفاده از فواید شکافت هسته ای نبود. این کنجکاوی های بشری باعث شد تا بشر به ماهیت اتم دست پیدا کند. اگر خلاقیت بلز پاسکال مخترع کامپیوتر مکانیکی نبود ما سال ها عقب بودیم و از چرتکه استفاده می کردیم. بنابر این کنجکاوی و خلاقیت دو موتور پیش برنده برای کسب موفقیت هستند و گاهی باعث پیشرفت های سریع و محیر العقول می شوند.

انضباط شخصی

یکی از مهمترین عوامل موفقیت علمی انضباط شخصی است. انضباط شخصی یعنی این که توانایی آن را داریم که بر مبنای نقاط قوت خود هر چه را که بهتر است در زمان مناسب انجام دهیم ولو این که آن را دوست نداشته باشیم. ما برای استفاده ی بهتر از زمان نیاز به انضباط شخصی داریم. ما به انضباط شخصی نیاز داریم تا بدانیم چگونه افکارمان را بر اهدافمان متمرکز کنیم.

هرچند که قصد ندارم مطالب دیگران را جمع کنم ولی مطلب جالبی دیدم که خواندنش بد نیست.

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چيست؟
استاد در جواب گفت: به گندومزار برو و پرخوشه ترين شاخه را بياور. اما در هنگام عبور از گندومزار، به ياد داشته كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني؟
شاگرد به گندمزار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.
استاد پرسيد: چه آوردي؟
و شاگرد با حسرت جواب داد: هيچ! هر چه جلو مي رفتم، خوشه هاي پرپشت تر مي ديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندمزار رفتم.
استاد گفت : عشق يعني همين!
شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟
استاد به سخن آمد كه: به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور. اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي!
شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت.
استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت: به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم.
استاد باز گفت: ازدواج يعني همين!!
منبع: souperstar.iranblog.com